Knights of the Kitchen Table

Systeem:                                            D en D 4th edition

DM:                                                      Jozef Smit

Aantal Spelers                                 4

Aantal Karakters                             5

Bureaucratisch tot op het Bot is de naam van de eerste serie sessies wat als inleiding heb gebruikt voor mijn nieuwe campaign. Het is een compleet nieuw land in een wereld waar de spelers al speelde. De karakters van de spelers hebben het zo erg verperst bij de koning van het land waar ze op woonde dat hij ze op ‘expeditie’ heeft gestuurd naar het nieuwe land.

 De eerste sessie begon met een audiëntie bij de koning. Daar kregen ze te horen dat ze geselecteerd waren om als ontdekkingsreizigers naar het nieuwe land gestuurd werden. De koning vertelde niet veel te weten over het nieuwe land maar er waren afgezanten die veertig man mee zouden nemen op hun schip.

Na het gesprek met hun koning werden de veertig man die opgeroepen waren naar het schip geleid. Daar werd hun verplicht om alles van vlees, inclusief huisdieren, af te staan ter ieder veiligheid. Ter ieder veiligheid omdat er wezens tussen de twee landen waren die elk vlees behalve humanoid vlees aten. Dit betekende dat beesten weg gestuurd moesten worden en ook provisies nagekeken moesten worden. Daarna werden alle personen in een bak gezet om zeker te zijn dat ze geen vlees bij zich hadden.

 Een van de spelers had een havik als huisdier, toen ik echter naar zijn sheet had gekeken stond dit er niet op. Omdat ik een goede reden voor deze regel had was dit jammer voor hem maar moest de havik achter blijven. Een andere speler besloot dat hij niet al het vlees weg zou leggen omdat hij een deel van het vlees vergeten was. Toen deze laatste speler in het bad ging staan werd hij in zijn been gebeten door een slangachtig wezen.  Daarna sprong het slangachtig wezen omhoog om zijn bag stuk te scheuren om het vlees te verkrijgen. Hij werd daar snel door NPC’s weggehaald die nog een keer zijn zakken en spullen nakeken en het laatste vlees eruit haalde. Ook enkele beesten die meegesmokkeld werden stierven bij deze test. Daarna begon de reis.

De reis was voorspoedig, de echte problemen kwamen pas toen de spelers in het nieuwe land aankwamen. Voordat ze aanmeerden zagen ze enkele boten waarop undead dienst deden. Als roeiers en voor de simpele klusjes.

Toen de spelers hier navraag over deden keek de kapitein vreemd op. Hij vertelde dat dit heel normaal was omdat dit de kwaliteit van leven en lengte van leven deed verbeteren. Door de vraag van de spelers werd hij er aan herinnerd dat ze nog wat formulieren moesten invullen. Hier kregen de spelers OOC drie blaadjes voor waar verschillende vragen werden gesteld. Deze vulde ze netjes in en toen ze aanmeerden werden deze formulieren aan de wachters die op de kade waren ingeleverd.

Na de formulieren te hebben ingeleverd werdt hun gevraagd de magische items af te leggen, er werd navraag gedaan over het geloof dat ze opgegeven hadden en 1 van de spelers werd direct opgepakt wegens het hebben van een verkeerd geloof.

 Jammer genoeg was dit dezelfde speler die al eerder zijn havik kwijtgeraakt was. Hij kon zich niet vinden in de wereld die ik neergezet had en had het gevoel dat ik de regels te veel aanpaste. Daarnaast had hij, ten onrechte, het gevoel dat ik alleen hem moest hebben. Op dit punt besloot de speler dan ook te stoppen voor nu. Toen ik later vroeg of hij nog mee deed zei hij dat ik teveel aan de regels veranderd had en dat hij niet meer meespeelde. Hoewel dit jammer was heb ik er wel voor gekozen om zijn character als NPC met de groep mee te laten reizen, ook omdat ze anders geen healer hadden.

 De spelers kregen te horen dat ze, als e hun spullen terug wouden hebben, ze een formulier moesten invullen. Toen ze de aanvraag formulieren kregen was er, tot mijn verbazing, één speler slim genoeg om een kopie van de wetten aan te vragen. Dankzij deze speler is voorkomen dat de spelers verder de fout in gingen door de wetten te overtreden.

 Na het verkrijgen van de papieren en aanvraag formulieren moesten de spelers nog wel een paar dingen doen. Toen ze eenmaal een tijdelijk visum van de staat hadden gekregen was het eerste dat ze moesten doen de jaarlijkse donatie van bloed afstaan. Hoewel de spelers hier problemen mee hadden deden ze dit uiteindelijk toch maar. Ook besloot een speler die in het oude land een ridder was een van de wachters aan te klagen, jammer genoeg voor hem moest de staat toch eerst controleren of dit waar was of niet. De aangeklaagde wachter is echter uit voorzorg maar alvast ‘overgeplaatst’ dus dat probleem was ook al snel opgelost.

 Toen moesten de spelers nog aan werk zien te komen. Als groep keken de meeste bewoners neer op de spelers dus hun normale moedige daden konden ze hier niet uitvoeren. Wel vonden ze op een gegevenmoment een landheer die graag wou dat de mensen op zijn land daar weg gingen en dat de orken die daar leefden weggestuurd of opgeruimd zouden worden.

 Op dit punt eindigde de eerste sessie van mijn nieuwe campaign, een vermoeiende maar uiteindelijk wel leuke sessie met halverwege een groot minpunt dat later toch geen probleem zou blijken.

In de vorige sessie heb ik een onrealistisch stom monster gespeeld. Het was een reus die een gebouw bewaakte, maar mijn spelers konden hem veel te gemakkelijk dingen wijsmaken. Al met al werd dat grappig.

Ik heb dus wat stappen bedacht om het de volgende keer realistischer te laten zijn.

Dit is mijn eerste artikel. Het gaat om de sessie die ik gisteren heb gespleed.

Geschreven in een zinderende nachtschemering, 31-1-2010

Mijn vorige (b)logboeken hebben een verscheidenheid aan reacties verzameld. Voornamelijk reacties met betrekking op het gebrek aan daadwerkelijke inhoud. Om de jonkvrouwe die het luidste deze (natuurlijk ongefundeerde) kritiek uitte te behagen, heb ik besloten om mijn jacht naar de bikinibabes te onderbreken met wat kwalitatieve tijdsbesteding.

Gelukkig is het kwalitatief besteden van de tijd weer mogelijk voor menig Knight, aangezien die geweldige period, beter bekend als de zomervakantie, weer is aangebroken. Dit houdt in dat er weer veel vertier met behulp van water vurende wapens en de nodige badkledij zal plaatsvinden. Dit des te meer tijdens de welbekende eindejaarsdagen van onze geliefde vereniging. Met een meervoud aan activiteiten, die wonderbaarlijk genoeg niet allemaal het gebruik van water vereisen, worden de Knights weer vermaakt. Ikzelf kijk met grote verwachting in mijn hart uit naar de storytelling contest. Misschien dat ik maar uitweid over het verloop van mijn zoektocht…

Tot grote frustratie van bepaalde Knights, vooral het soort uit Maastricht, valt een deel van deze activiteiten, het pub-quizzerig soort, tijdens de kwartfinale van ons wonderbaarlijke nationale elftal (+ reserves + bondscoach). Mijn oren vingen al plannen op om met behulp van transistorradio’s, morse, geheimtaal en morsecode de wedstrijd in het geheim te volgen ten tijde van het quizzen. Deze toewijding aan het nationale elftal moet geprezen worden. Voor iedere ridder is toewijding een zeer belangrijk aspect van zijn persoonlijkheid. Ondergetekende hoopt dat het gejuich, gejoel en het mogelijk afvuren van de beruchte vuvuzela de sfeer alleen maar beter zal maken. En anders is het blazen van de zoemtrompet wel een goede uitvlucht in geval het antwoord op een vraag onbekend is.

En als we dan eenmaal de eindejaarsdagen hebben overleefd, dan staat al de volgende gebeurtenis voor de deur van de Citadel. Het vuurvlief leven actie rollenspel zal plaatsvinden (Ook wel bekend als de FireFly LARP). Mijnheer Whedon zou zich een hoedje schrikken als hij er achter zou komen wat zijn ruimtecowboy epos heeft aangericht onder de Knights. (Vooral in het klushoekje van de heer van Pelt). Er heerst een ware firefly-mania onder de Knights. Zelfs zo erg dat het afvuren van de schuimrubberen munitie doormiddel van een lanceermiddel verboden is door het alwetende bestuur. Als een ridder van principes vind ik dit een goede zaak, sommige Knights moeten zich schamen voor het gebruiken van hun mede-leden als doelwitten. Het is veel leuker om de Doppianen daarvoor te gebruiken.

Maar zoals u kunt lezen, genoeg activiteiten om een zoektocht ernstig te vertragen, vooral omdat dit nog maar het begin is van deze zinderende zomer. Laten we hopen dat mijn zoektocht dit vertier aankan en dat de bikinibabes in de tussentijd niet gesmolten zijn van de hitte.

De Questende Knights,

Raoul