Systeem: D en D 4th edition
DM: Jozef Smit
Aantal Spelers 4
Aantal Karakters 5
Bureaucratisch tot op het Bot is de naam van de eerste serie sessies wat als inleiding heb gebruikt voor mijn nieuwe campaign. Het is een compleet nieuw land in een wereld waar de spelers al speelde. De karakters van de spelers hebben het zo erg verperst bij de koning van het land waar ze op woonde dat hij ze op ‘expeditie’ heeft gestuurd naar het nieuwe land.
De eerste sessie begon met een audiëntie bij de koning. Daar kregen ze te horen dat ze geselecteerd waren om als ontdekkingsreizigers naar het nieuwe land gestuurd werden. De koning vertelde niet veel te weten over het nieuwe land maar er waren afgezanten die veertig man mee zouden nemen op hun schip.
Na het gesprek met hun koning werden de veertig man die opgeroepen waren naar het schip geleid. Daar werd hun verplicht om alles van vlees, inclusief huisdieren, af te staan ter ieder veiligheid. Ter ieder veiligheid omdat er wezens tussen de twee landen waren die elk vlees behalve humanoid vlees aten. Dit betekende dat beesten weg gestuurd moesten worden en ook provisies nagekeken moesten worden. Daarna werden alle personen in een bak gezet om zeker te zijn dat ze geen vlees bij zich hadden.
Een van de spelers had een havik als huisdier, toen ik echter naar zijn sheet had gekeken stond dit er niet op. Omdat ik een goede reden voor deze regel had was dit jammer voor hem maar moest de havik achter blijven. Een andere speler besloot dat hij niet al het vlees weg zou leggen omdat hij een deel van het vlees vergeten was. Toen deze laatste speler in het bad ging staan werd hij in zijn been gebeten door een slangachtig wezen. Daarna sprong het slangachtig wezen omhoog om zijn bag stuk te scheuren om het vlees te verkrijgen. Hij werd daar snel door NPC’s weggehaald die nog een keer zijn zakken en spullen nakeken en het laatste vlees eruit haalde. Ook enkele beesten die meegesmokkeld werden stierven bij deze test. Daarna begon de reis.
De reis was voorspoedig, de echte problemen kwamen pas toen de spelers in het nieuwe land aankwamen. Voordat ze aanmeerden zagen ze enkele boten waarop undead dienst deden. Als roeiers en voor de simpele klusjes.
Toen de spelers hier navraag over deden keek de kapitein vreemd op. Hij vertelde dat dit heel normaal was omdat dit de kwaliteit van leven en lengte van leven deed verbeteren. Door de vraag van de spelers werd hij er aan herinnerd dat ze nog wat formulieren moesten invullen. Hier kregen de spelers OOC drie blaadjes voor waar verschillende vragen werden gesteld. Deze vulde ze netjes in en toen ze aanmeerden werden deze formulieren aan de wachters die op de kade waren ingeleverd.
Na de formulieren te hebben ingeleverd werdt hun gevraagd de magische items af te leggen, er werd navraag gedaan over het geloof dat ze opgegeven hadden en 1 van de spelers werd direct opgepakt wegens het hebben van een verkeerd geloof.
Jammer genoeg was dit dezelfde speler die al eerder zijn havik kwijtgeraakt was. Hij kon zich niet vinden in de wereld die ik neergezet had en had het gevoel dat ik de regels te veel aanpaste. Daarnaast had hij, ten onrechte, het gevoel dat ik alleen hem moest hebben. Op dit punt besloot de speler dan ook te stoppen voor nu. Toen ik later vroeg of hij nog mee deed zei hij dat ik teveel aan de regels veranderd had en dat hij niet meer meespeelde. Hoewel dit jammer was heb ik er wel voor gekozen om zijn character als NPC met de groep mee te laten reizen, ook omdat ze anders geen healer hadden.
De spelers kregen te horen dat ze, als e hun spullen terug wouden hebben, ze een formulier moesten invullen. Toen ze de aanvraag formulieren kregen was er, tot mijn verbazing, één speler slim genoeg om een kopie van de wetten aan te vragen. Dankzij deze speler is voorkomen dat de spelers verder de fout in gingen door de wetten te overtreden.
Na het verkrijgen van de papieren en aanvraag formulieren moesten de spelers nog wel een paar dingen doen. Toen ze eenmaal een tijdelijk visum van de staat hadden gekregen was het eerste dat ze moesten doen de jaarlijkse donatie van bloed afstaan. Hoewel de spelers hier problemen mee hadden deden ze dit uiteindelijk toch maar. Ook besloot een speler die in het oude land een ridder was een van de wachters aan te klagen, jammer genoeg voor hem moest de staat toch eerst controleren of dit waar was of niet. De aangeklaagde wachter is echter uit voorzorg maar alvast ‘overgeplaatst’ dus dat probleem was ook al snel opgelost.
Toen moesten de spelers nog aan werk zien te komen. Als groep keken de meeste bewoners neer op de spelers dus hun normale moedige daden konden ze hier niet uitvoeren. Wel vonden ze op een gegevenmoment een landheer die graag wou dat de mensen op zijn land daar weg gingen en dat de orken die daar leefden weggestuurd of opgeruimd zouden worden.
Op dit punt eindigde de eerste sessie van mijn nieuwe campaign, een vermoeiende maar uiteindelijk wel leuke sessie met halverwege een groot minpunt dat later toch geen probleem zou blijken.
Reacties
Is dit dezelfde wereld als de
Is dit dezelfde wereld als de sessie waar ik nu bij mee speel?
Zo ja, is dit dezelfde campaign eerder in het verleden? Zo klinkt het ten minste van wel.
Ik ben benieuwd welke speler zo slim was om de kopieen van de wetten op te vragen, maar je schrijft het blijkbaar best anoniem dus dat weet ik helaas niet.
Als ik je een tip mag geven, overleg met de spelers of je hun voornamen (of character namen) mag noemen. Dat leest veel gemakkenlijker. Ik denk dat niemand er echt problemen mee zal hebben.
Leuke blogartikel en ik hoop dat veel mensen hem lezen.