Beste lezer,
Allereerst bedankt dat je bereid bent om je tijd op te offeren voor het lezen van de bestuursstukjes.
Ook aan mij is de eer ten deel gevallen om een stukje te schrijven. Zover ik het heb begrepen is het de bedoeling om een informatief en vermakelijk stukje te schrijven, ik zal mijn best doen:
Om het geheel overzichtelijk en eenvoudig te houden zal ik maar beginnen met over mezelf te vertellen. Mijn naam is Tommy de Knegt en ik ben 3e jaar student Technische Natuurkunde aan de Fontys hogeschool te Eindhoven. Origineel ben ik mijn carrière als fysicus begonnen aan de TU/e, maar helaas behoorde ik tot de ongelukkige 60% van de studenten die het eerste jaar van zijn studie niet voldoende kan afronden.
Mijn taak binnen het 8e bestuur der ESRG Knights of the Kitchen Table is die van voorzitter. Zoals de naam al zegt: zit ik vergaderingen voor. Daarnaast zijn er nog een aantal andere taken die mij ten deel vallen, zoals het aansturen van mijn medebestuursgenoten en het onderhouden van externe contacten.
Ook dit jaar heeft het bestuur weer zijn best gedaan om naast een creatieve bestuursnaam (Het Illustere Vijftal) en een even creatief bestuursmotto (Laten we lekker link gaan doen) nog creatievere bestuurstitels te voeren. Mijn oog is gevallen op een gezegd uit het oude Romeinse rijk. Velen van jullie zullen Caesar kennen, een groot man, een groot heerser en bovenal: een groot voorzitter. Hij voerde toen dezelfde titel als die ik dit jaar heb uitgekozen: “Primus inter Pares” Wat niet meer betekend dan: “De eerste onder zijn gelijken.” Ik heb deze titel gekozen onder het mom van: “We zijn allemaal gelijk, sommigen zijn alleen meer gelijk dan anderen.”
Verder ben ik niet zo heel actief meer binnen de Knights. Naast mijn bestuurstaken probeer ik zoveel mogelijk te runnen op open avonden. Dit houdt in dat ik een groep van 4-6 spelers gedurende 2 à 3 uur meeneem op een doldwaas avontuur door verloren landen, donkere steegjes en langs verschrikkelijke monsters zoals de lasagne die al veel te lang in je magnetron ligt. Op deze manier probeer ik mijn spelers één maal in de maand een avondje van de straat of vanachter hun laptop te halen om ze de fijne kunsten van hilaria bij te brengen. Een aantal van mijn sessies zijn legendarisch binnen de muren van de Citadel, nooit zullen de mentale beelden nog de hoofden van die onfortuinlijke spelers verlaten die binnen durfden te dringen in de donkere studentenkamer van “Dennis, de student die altijd in de problemen zat.” Het systeem waarin ik me op dit moment nogsteeds het meeste thuis voel is World of Darkness. Een setting die de spelers brengt naar de wereld zoals deze nu is. Er is echter één klein verschilletje, alle verhalen die je ooit hebt gehoord over het paranormale, weerwolven, vampiers, etc. zijn waar. Vanaf het moment dat de spelers dit te horen krijgen ervaren ze de dingen om hun heen ook anders. Vanaf dat moment zien de spelers ineens vampier in steegjes en geesten in de verlaten spookhuizen. Het is een setting die zich uitermate goed leent voor griezelverhalen, maar ook verhalen in de trend van CSI zijn prima voor elkaar te krijgen in dit systeem.
Sinds jaar en dag verslinger ik me ook aan bordspellen. Ik heb zelf een bescheiden collectie in mijn kast staan. Toen de Knights besloten om bordspellen te gaan opnemen in hun reguliere activiteiten heb ik dat alleen maar kunnen toejuichen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik mijn eerste (en helaas enige) potje Twilight Imperium heb gespeeld. Het potje duurde de nodige uurtjes, maar ik heb me zelfden zo vermaakt met een bordspel. Over het type bordspel dat ik graag speel kan ik kort zijn. Het zijn vooral spellen zoals Agricola, Puerto Rico en Cuba die mij zeer kunnen boeien. Daarnaast ben ik ook niet vies van een potje Starcraft of Descent. Zolang er niet verschrikkelijk veel denkwerk aan te pas komt ben ik er meestal wel voor te porren. Voor andere spellen meestal ook wel, maar dan kan het zijn dat ik mijn dag niet heb en er geen zin in heb.
Kort gezegd ben ik een lid dat in het verleden veel voor de vereniging gedaan heeft. Mijn tijd is echter geweest en ik heb de scepter doorgegeven aan de jongere leden van de vereniging. Als laatste bijdrage aan de vereniging doe ik dit bestuursjaar. Ik heb de ambitie om er het beste bestuursjaar ooit van te maken. Op deze manier kan ik mijn geweldige tijd bij de Knights waardig afsluiten. En ik hoop dat de vereniging mij dat ook in dank afneemt.
Dus zeg ik: “Proost, op een super jaar. Dat de vereniging nog verder mag groeien en zijn invloeden mag verbreden.”
Tommy
Primus inter Pares der ESRG Knights of the Kitchen Table
